Sinsi Adımlarla İlerlemem Gerek

Temmuz 18, 2009 at 11:25 pm (Saçmalamalar!)

kediiii

Şu an halet-i ruhiyem tam da bu kedi gibi. Artık siz ne anlıyorsunuz bu kedinin bakışlarından bilemem ama…

Yaklaşık bir ay önce çektim sanırım bu fotoğrafı. İş yerinin “Yan taraf” olarak adlandırdığımız yerinde, oturmuş öğle yemeğimi yiyordum. Öğle yemeği dediğim de salam-kaşar-ekmek trio ve bir adet kutu koladan ibaretti. En bi güzel öğün aslında benim için. Neyse afedersiniz ben ekmekten ısırıklar almak suretiyle karnımı doyurmaktayken bir ısırığın sonunda bu kediyle göz göze geldim. Bir an duraladım, ekmek ağzımda ısırılmış vaziyette duruyor fakat lokmayı koparıp bir türlü mideme gönderemiyordum. Kediyle karşılıklı uzun süre o şekilde bakışa kaldık. Kendimi her an farklı hisleri yaşarken buldum. O kısacık sayılabilecek bakışma anında bir an sanki onun rızkını çalmış da hunharca, mahallenin baskın-dominant-kötü kedi şerafettini gibi yiyormuşum gibi hissettim gibi gibi. Sonra düşündüm, düşündüm ve düşündüm. Saatlerce ter akıtıp bu salamlı ve hatta kaşarlı ekmeğimin parasını ben kazanmıyor muydum? Evet tam da öyle yapıyordum. Hatta emeklerim için bırakın salamlı ekmeği bana havyarlı ekmek sunmaları gerekirdi fakat sunsalar da ben salamlı ekmekten vazgeçmem. Düşündüm, düşündüm ve düşündüm. Eşkıya filmindeki Eşkıya-Genç Polis karşılaşması geldi aklıma, Eşkıya’nın anlattığı hikaye: “Bir kurtla karşılaştım, tüfeğime davrandım heman. Artık kimin gücü kime yeterse. Daha gençsin sen, yazıktır sana, hayde git.”

Usulca ağzımı avımdan çektim, telefonumla far görmüş tavşan gibi benim gözlerime kilitlenmiş kediyi ürkütmeden fotoğrafını çektim. Tekrar ekmeğimi avuçlarken kediye korku dolu, tehditkar bakışlar savurdum. Hiç oralı olmadı. Neyse deyip bir ısırık, bir ısırık daha. Baktım hala bakıyor, şöyle sandalyeden kalkarmış gibi yaptım kaçtı gitti hayvan oğlu hayvan. Böylece sokak kedisi vs. yemeğe çıkmış tezgahtar kavgasında kimin galip geleceğini farklı bir skorla cümle aleme göstermiş oldum.

Anarşi her yerde azizim. Bir salamlı ekmek için doğada verilen kavgalardan sadece biriydi bizimkisi. Şimdi o vahşi kedi kimbilir nerede? Gerçi yine bizim oralardadır eminim ama beni gördüğünde sanırım saklanıyor. Artık kimin gücü kime yeterse kedi! Sen daha gençsin, de hayde git!

(Bu da böyle bir anımdır işte.)

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: