Lynx’ten…

Temmuz 19, 2007 at 1:00 pm (Ustalara Saygı Kuşağı)

Zafromel’e; hiç de yalnız değilsin aslında: Yağmur yağıyor…

Sabaha karşı uyuyakalmışım; bir ara kalkıp dışarıya baktım. Her şimşek çakışıyla grili, pembeli, mavili yepyeni bir eser. Her yer temizleniyor bak… Yağmurla birlikte akıp gidiyor bütün pislikleri evrenin… Ulu mimarın güzel bir fikri işte; bir nevi altyapı hizmeti. Çok hoş…

Her şey benim için, senin için, olmayan bizler için… Oynayan ama olmayan, yetenekli ve farkındalığının farkında olan, doyumsuz, cesaretli(siz) bizler… Savaşçı ruhu daha anneyle kanguru misali gezerken oluşmuş, yürümeyi öğrenirken gelişmiş, ilk kalp ağrısında yara almış, o gündür bugündür kanayan ve hiç kapanmayacak olan “yalnız” bizler…

Yaşadığımızdan kimsenin haberi yok gerçekten, bak…

Yaralarına tentürdiyot ister misin veya bir iki yara bandı?.. Ben benimkileri kullanmıyorum, sana verebilirim. Bu bir rüya… Ben aslında yokum… Rüyada yaralar kanamazmış gibi yaparlar ve ben de canım acımazmış gibi yapabilirim kolayca…

Onlar da, kanadığımı göremezler…

Lynx
Arınmak için çok geç

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: